ای غره به رحمت خداوند

سعدی-قطعه شماره 133
ای غره به رحمت خداوند
در رحمت او کسی چه گوید
هر چند موثر است باران
تا دانه نیفکنی نروید
معنی بیتهای شعر
ای غره به رحمت خداوند / در رحمت او کسی چه گوید
ای کسی که به رحمت خداوند مغروری، دربارهٔ گستردگی و بیکرانی رحمت او چه میتوان گفت؟
هر چند موثر است باران / تا دانه نیفکنی نروید
هرچند باران اثرگذار و موجب رویش است، اما تا زمانی که دانهای نکاری، چیزی نخواهد رویید؛ یعنی رحمت خداوند نیز بدون تلاش و عمل انسان به نتیجه نمیرسد.
تفسیر کلی
سعدی در این قطعه انسان را از مغرور شدن به رحمت خداوند برحذر میدارد و یادآور میشود که رحمت الهی بیکران است. بااینحال، بهرهمندی از این رحمت نیازمند کوشش و فراهم کردن زمینه مناسب از سوی انسان است. همانگونه که باران بهتنهایی موجب روییدن گیاه نمیشود و باید دانهای در زمین افشانده شود، نعمت و عنایت الهی نیز بدون عمل و شایستگی به نتیجه نمیرسد. پیام اصلی شعر، پیوند میان توکل به خدا و مسئولیتپذیری و تلاش انسان است.



