ورود / عضویت



آن کس که خطای خویش بیند که رواست همراه با معنی و تفسیر

آن کس که خطای خویش بیند که رواست — (همراه با معنی و تفسیر)

آن کس که خطای خویش بیند که رواست



سعدی-رباعی شماره 15

 

آن کس که خطای خویش بیند که رواست

تقریر مکن صواب نزدش که خطاست

آن روی نمایدش که در طینت اوست

آیینه ی کج جمال ننماید راست

 

معنی بیت‌های شعر

آن کس که خطای خویش بیند که رواست / تقریر مکن صواب نزدش که خطاست

کسی که خطای خود را درست و روا می‌پندارد، هرگز سخن درست و صواب را نزد او بیان مکن؛ زیرا آن را خطا خواهد دانست.

آن روی نمایدش که در طینت اوست / آیینه ی کج جمال ننماید راست

آدمی همان چیزی را می‌بیند که در سرشت و نهاد اوست؛ چنان‌که آینهٔ کج، چهرهٔ زیبا را راست و درست نشان نمی‌دهد.

تفسیر کلی

این رباعی بر اهمیت خودآگاهی و پذیرش خطا تأکید می‌کند و می‌گوید کسی که کردار نادرست خود را درست می‌پندارد، سخن حق و صواب را نیز خطا می‌شمارد. انسان جهان و حقیقت را مطابق سرشت و نگرش درونی خویش می‌بیند، نه الزاماً آن‌گونه که واقعاً هست. سعدی با تشبیه دل و ذهن آدمی به آینه نشان می‌دهد که آینهٔ کج، چهره‌ای راست و درست بازنمی‌تاباند. بنابراین برای شناخت حقیقت، نخست باید از خودفریبی و داوری نادرست دربارهٔ خویشتن رهایی یافت.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤