شبهای دراز بیشتر بیدارم

سعدی-رباعی شماره 135
شبهای دراز بیشتر بیدارم
نزدیک سحر روی به بالین آرم
میپندارم که دیده بی دیدن دوست
در خواب رود خیال میپندارم
معنی بیتهای شعر
شبهای دراز بیشتر بیدارم / نزدیک سحر روی به بالین آرم
شبهای طولانی را بیشتر بیدار میمانم و نزدیک سپیدهدم سر بر بالین میگذارم.
میپندارم که دیده بی دیدن دوست / در خواب رود خیال میپندارم
گمان میکنم که چشمم، بدون دیدن دوست، به خواب میرود؛ اما این فقط پنداری است که در خیال دارم.
تفسیر کلی
شاعر از شبهای طولانی و بیخوابی ناشی از دوری یار سخن میگوید و نشان میدهد که اندیشهٔ دوست لحظهای او را رها نمیکند. او تنها نزدیک سپیدهدم، پس از رنجی طولانی، سر بر بالین میگذارد. بااینحال، حتی در خواب نیز خیال دیدار دوست همراه اوست و آرامش او را شکل میدهد. این رباعی بیانگر شدت عشق، دلتنگی و ناتوانی عاشق از زیستن بییاد معشوق است.
«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»



