هر سروقدی که بگذرد در نظرم

سعدی-رباعی شماره 134
هر سروقدی که بگذرد در نظرم
در هیئت او خیره بماند بصرم
چون چشم ندارم که جوان گردم باز
آخر کم از آنکه در جوانان نگرم
معنی بیتهای شعر
هر سروقدی که بگذرد در نظرم / در هیئت او خیره بماند بصرم
هر جوان سروقدی که از برابر دیدگانم بگذرد، چشمم از دیدن اندام و قامت او شگفتزده و خیره میماند.
چون چشم ندارم که جوان گردم باز / آخر کم از آنکه در جوانان نگرم
چون امیدی ندارم که دوباره جوان شوم، دستکم با نگاه کردن به جوانان دل خود را خرسند میکنم.
تفسیر کلی
شاعر در حسرت جوانی از دیدن سروقدان و جوانان، زیبایی و شکوه جوانی را در وجود آنان بازمییابد. نگاه خیره او نشان میدهد که خاطره و آرزوی جوانی هنوز در دلش زنده است، هرچند خود امکان بازگشت به آن دوران را ندارد. مصراع پایانی بیانگر نوعی پذیرش واقعیت و یافتن تسلی در مشاهده جوانی دیگران است. این رباعی آمیزهای از حسرت گذر عمر، ستایش زیبایی و تلاش برای کنار آمدن با ناپایداری زندگی را به تصویر میکشد.



