تا سر نکنم در سرت ای مایه ی ناز

سعدی-رباعی شماره 114
تا سر نکنم در سرت ای مایه ی ناز
کوته نکنم ز دامنت دست نیاز
هرچند که راهم به تو دورست و دراز
در راه بمیرم و نگردم ز تو باز
معنی بیتهای شعر
تا سر نکنم در سرت ای مایه ی ناز / کوته نکنم ز دامنت دست نیاز
ای محبوبِ نازنین، تا جان در بدن دارم و سرم را بر آستانت نسایم، از دامنت دستِ نیاز و خواهش کوتاه نخواهم کرد.
هرچند که راهم به تو دورست و دراز / در راه بمیرم و نگردم ز تو باز
هرچند راه رسیدن به تو دور و طولانی باشد، در همین راه جان میدهم، اما هرگز از تو رویگردان نمیشوم و بازنمیگردم.
تفسیر کلی
شاعر در این رباعی عشق و نیاز خود را به معشوق با زبانی سرشار از پافشاری و وفاداری بیان میکند. او تأکید دارد تا زمانی که به خواستهاش نرسیده، از طلب و دامن معشوق دست نخواهد کشید. دوری و دشواری راه نیز اراده او را سست نمیکند و حتی حاضر است در این مسیر جان ببازد. مضمون اصلی شعر، پایداری عاشق در طلب محبوب و نپذیرفتن بازگشت و ناامیدی است.



