ورود / عضویت



ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی همراه با معنی و تفسیر

ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی — (همراه با معنی و تفسیر)

ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی



سعدی-رباعی شماره 189

 

ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی

سرمست هوی و پایبند هوسی

ترسم که به یاران عزیزت نرسی

کز دست و زبان خویشتن در قفسی

 

معنی بیت‌های شعر

ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی / سرمست هوی و پایبند هوسی

ای بلبل خوش‌آواز، چه سخنان شیرین و دلنشینی می‌گویی؛ اما خود شیفتهٔ خواهش‌ها و گرفتار هوس‌هایی.

ترسم که به یاران عزیزت نرسی / کز دست و زبان خویشتن در قفسی

می‌ترسم به یاران عزیزت نرسی، زیرا به سبب رفتار و گفتار خودت در قفس گرفتار شده‌ای.

تفسیر کلی

سعدی در این رباعی، بلبل خوش‌آواز را نماد انسانی می‌داند که از سخن شیرین و جذاب برخوردار است، اما در دام هوا و هوس گرفتار شده است. شاعر هشدار می‌دهد که دلبستگی به خواسته‌های نفسانی ممکن است انسان را از یاران و مقصودهای ارزشمندش دور کند. تعبیر «از دست و زبان خویشتن در قفسی» نشان می‌دهد که گاهی خودِ انسان با رفتار و گفتارش برای خویش محدودیت و گرفتاری می‌آفریند. پیام کلی شعر، دعوت به خویشتن‌داری، مراقبت از زبان و پرهیز از اسارت در دام هوس‌های زودگذر است.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤