ورود / عضویت



گر دل به کسی دهند باری به تو دوست همراه با معنی و تفسیر

گر دل به کسی دهند باری به تو دوست — (همراه با معنی و تفسیر)

گر دل به کسی دهند باری به تو دوست



سعدی-رباعی شماره 29

 

گر دل به کسی دهند باری به تو دوست

کت خوی خوش و بوی خوش و روی نکوست

از هر که وجود صبر بتوانم کرد

الّا ز وجودت که وجودم همه اوست

 

معنی بیت‌های شعر

گر دل به کسی دهند باری به تو دوست / کت خوی خوش و بوی خوش و روی نکوست

اگر قرار باشد دل را به کسی بسپارند، شایسته است که آن را به تو، ای دوست، بسپارند؛ زیرا تو خوی خوش، بوی خوش و چهره‌ای نیکو داری.

از هر که وجود صبر بتوانم کرد / الّا ز وجودت که وجودم همه اوست

از وجود هر کسی می‌توانم دوری و شکیبایی کنم، جز از وجود تو؛ زیرا تمام هستی من به تو وابسته است.

تفسیر کلی

شاعر در این رباعی، معشوق را به سبب خوش‌خویی، خوش‌بویی و نیکورویی شایسته دلباختگی می‌داند. او می‌گوید از حضور هر کسی می‌تواند چشم بپوشد و دوری او را تحمل کند، اما از معشوق نمی‌تواند جدا شود. دلیل این ناتوانی آن است که هستی و هویت عاشق به وجود محبوب وابسته شده و او را تمام وجود خویش می‌بیند. این شعر بیانگر عشق عمیق، دلبستگی کامل و یگانگی عاشق و معشوق است.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤