روزی ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد

خیام-رباعی شماره 79
روزی ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد
ابر از رخ گلزار همیشوید گرد
بلبل به زبانِ حالِ خود با گل زرد
فریاد همی کند که می باید خورد
معنی بیتهای شعر
روزی ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد / ابر از رخ گلزار همیشوید گرد / بلبل به زبانِ حالِ خود با گل زرد / فریاد همی کند که می باید خورد
روز، روزی دلپذیر است و هوا نه گرم و نه سرد. ابر، گرد و غبار را از چهرهٔ گلزار میشوید و بلبل با زبان حال خود به گل زرد میگوید که باید شراب نوشید و از فرصت زندگی بهره برد.
تفسیر کلی
این رباعی تصویری دلنشین از روزی خوش و هوایی معتدل ترسیم میکند که طبیعت در آن پاکیزه و سرزنده است. بارش ابر، گرد و غبار را از چهره گلزار میشوید و فضایی تازه و بهاری پدید میآورد. بلبل نیز با زبان حال خود، در کنار گل زرد، انسان را به بهرهگیری از شادیهای زودگذر زندگی فرامیخواند. پیام اصلی شعر، غنیمت شمردن فرصت حال و لذت بردن از نعمتهای زندگی پیش از فرارسیدن اندوه و نابودی است.



