ورود / عضویت



زان پیش که بر سرت شبیخون آرند همراه با معنی و تفسیر

زان پیش که بر سرت شبیخون آرند — (همراه با معنی و تفسیر)

زان پیش که بر سرت شبیخون آرند


خیام-رباعی شماره 80

 

زان پیش که بر سرت شبیخون آرند

فرمای که تا باده ی گلگون آرند

تو زر نه ای ای غافلِ نادان که تو را

در خاک نهند و باز بیرون آرند

 

معنی بیت‌های شعر

زان پیش که بر سرت شبیخون آرند / فرمای که تا باده‌ی گلگون آرند

پیش از آنکه ناگهان مرگ به سراغت بیاید، دستور بده شراب سرخ بیاورند و از فرصت زندگی بهره ببر.

تو زر نه‌ای ای غافلِ نادان که تو را / در خاک نهند و باز بیرون آرند

ای غافل نادان، تو طلا نیستی که پس از آنکه تو را در خاک دفن کردند، دوباره بیرونت بیاورند؛ پس زندگی و فرصت خود را از دست مده.

تفسیر کلی

خیام در این رباعی با یادآوری ناگهانی و گریزناپذیر مرگ، انسان را از غفلت و دل‌بستن افراطی به دنیا برحذر می‌دارد. تعبیر «شبیخون آوردن» مرگ را به حمله‌ای ناگهانی تشبیه می‌کند که فرصت آمادگی و جبران را از آدمی می‌گیرد. شاعر با اشاره به بادهٔ گلگون، بهره‌بردن سنجیده از لحظهٔ اکنون و شادی کوتاه زندگی را در برابر سرنوشت محتوم خاک‌شدن قرار می‌دهد. تشبیه انسان به زر، که پس از دفن از خاک بیرون آورده می‌شود، بی‌اعتباری ثروت و بازگشت قطعی همهٔ آدمیان به خاک را نشان می‌دهد.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤