ورود / عضویت



در کارگه کوزه گری رفتم دوش همراه با معنی و تفسیر

در کارگه کوزه گری رفتم دوش — (همراه با معنی و تفسیر)

در کارگه کوزه گری رفتم دوش


خیام-رباعی شماره 117

 

در کارگه کوزه گری رفتم دوش

دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش

ناگاه یکی کوزه برآورد خروش

کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

 

معنی بیت‌های شعر

در کارگه کوزه گری رفتم دوش
دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش
ناگاه یکی کوزه برآورد خروش
کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

دیشب به کارگاه کوزه‌گری رفتم و دو هزار کوزه دیدم؛ برخی گویا و سخن‌گو و برخی خاموش بودند. ناگهان یکی از کوزه‌ها فریاد زد: کوزه‌گر، کوزه‌خر و کوزه‌فروش کجایند؟

تفسیر کلی

خیام در این رباعی با تصویر کارگاه کوزه‌گری، جهان و زندگی انسان را صحنه‌ای از آمدن و رفتن و دگرگونی نشان می‌دهد. کوزه‌های خاموش و گویا نمادی از انسان‌هایی هستند که روزی زنده و سخنگو بوده‌اند و اکنون به خاک و ماده بازگشته‌اند. فریاد کوزه، پرسشی اعتراض‌آمیز درباره آفریننده، خریدار و فروشنده است و بی‌خبری یا ناپایداری آدمی را در برابر راز هستی آشکار می‌کند. شعر با زبانی ساده، خواننده را به اندیشیدن درباره مرگ، سرنوشت و معنای وجود فرامی‌خواند.

نتیجه‌گیری

این رباعی با جان‌بخشی به کوزه‌ها، ناپایداری زندگی و خاموشی انسان را یادآور می‌شود و با پرسش کوزه، آدمی را به اندیشیدن درباره آفریننده و سرنوشت خویش فرامی‌خواند.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤