چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست

خیام-رباعی شماره 24
چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست
برخیز و به جام باده کن عزم درست
کاین سبزه که امروز تماشاگه توست
فردا همه از خاک تو برخواهد رست
معنی بیتهای شعر
چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست
برخیز و به جام باده کن عزم درست
هنگامی که ابرِ بهاری در نوروز چهرهٔ لاله را شستوشو داده و طبیعت را تازه و زیبا کرده است، برخیز و با عزمی استوار جام شراب بنوش و از زندگی بهره ببر.
کاین سبزه که امروز تماشاگه توست
فردا همه از خاک تو برخواهد رست
زیرا این سبزهای که امروز محل تماشا و لذت توست، فردا از خاکِ پیکر تو خواهد رویید؛ پس فرصت کوتاه زندگی را غنیمت بشمار.
تفسیر کلی
شاعر با تصویر باران بهاری و شستوشوی چهرهٔ لاله، تازگی و زیبایی زودگذر جهان را به نمایش میگذارد. در برابر این زیبایی، انسان را به برخاستن، شاد زیستن و بهرهگیری از فرصت کوتاه زندگی دعوت میکند. سبزهای که امروز مایهٔ تماشا و لذت آدمی است، یادآور ناپایداری عمر و گردش پیوستهٔ طبیعت است. سرانجام، انسان نیز به خاک بازمیگردد و از خاک او سبزهای دیگر میروید؛ بنابراین رباعی بر غنیمت شمردن اکنون و پذیرش واقعیت مرگ تأکید دارد.



