ای دل چو زمانه میکند غمناکت

خیام-رباعی شماره 13
ای دل چو زمانه میکند غمناکت
ناگه برود ز تن روانِ پاکت
بر سبزه نشین و خوش بزی روزی چند
زان پیش که سبزه بردمد از خاکت
معنی بیتهای شعر
ای دل چو زمانه میکند غمناکت / ناگه برود ز تن روانِ پاکت
ای دل، هنگامی که روزگار تو را اندوهگین میکند، به یاد داشته باش که ناگهان جان پاکت از تنت بیرون خواهد رفت.
بر سبزه نشین و خوش بزی روزی چند / زان پیش که سبزه بردمد از خاکت
چند روزی بر سبزه بنشین و شادمان زندگی کن، پیش از آنکه از خاکِ وجودت سبزه بروید و مرگ فرا رسد.
تفسیر کلی
این رباعی ناپایداری جهان و کوتاهی فرصت زندگی را یادآوری میکند. خیام خطاب به دل میگوید پیش از آنکه جان از بدن جدا شود، باید از لحظههای زندگی بهره برد و شادی و آرامش را تجربه کرد. تصویر روییدن سبزه از خاک انسان، نمادی از مرگ و بازگشت آدمی به چرخه طبیعت است. پیام شعر دعوت به غنیمت شمردن اکنون و رهایی از اندوههای بیهوده پیش از فرارسیدن مرگ است.



