ورود / عضویت



هنگام صبوح ای صنم فرّخ پی همراه با معنی و تفسیر

هنگام صبوح ای صنم فرّخ پی — (همراه با معنی و تفسیر)

هنگام صبوح ای صنم فرّخ پی


خیام-رباعی شماره 178

 

هنگام صبوح ای صنم فرّخ پی

برساز ترانه‌ای و پیش‌آور می

کافکند به خاک صد هزاران جم و کی

این آمدن تیرمه و رفتن دی

 

مقدمه و فضای کلی

این رباعی با فضای شاد و بامدادیِ باده‌نوشی آغاز می‌شود و مخاطب را به بهره‌گیری از لحظه و نغمه‌خوانی فرامی‌خواند. در پسِ این شادی، اندیشه‌ای خیامی درباره ناپایداری شکوه و قدرت نهفته است؛ چنان‌که روزگار، بزرگان و پادشاهان را به خاک می‌افکند. شعر با پیوند میان لذتِ اکنون و یادآوریِ گذراییِ جهان، تصویری تأمل‌برانگیز از زندگی ارائه می‌دهد.

معنی بیت‌های شعر

هنگام صبوح ای صنم فرّخ پی
برساز ترانه‌ای و پیش‌آور می
کافکند به خاک صد هزاران جم و کی
این آمدن تیرمه و رفتن دی

ای محبوبِ نیک‌قدم، هنگام بامداد است؛ آهنگی بنواز و شراب بیاور، زیرا همین آمدوشد ماه‌ها و گذشت زمان، هزاران پادشاه بزرگ چون جمشید و کیخسرو را به خاک افکنده است.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤