اکنون که گلِ سعادتت پربار است

خیام-رباعی شماره 9
اکنون که گلِ سعادتت پربار است
دست تو ز جام مِی چرا بیکار است
مِیخور که زمانه دشمنی غدّار است
دریافتن روز چنین دشوار است
معنی بیتهای شعر
اکنون که گلِ سعادتت پربار است
دست تو ز جام مِی چرا بیکار است
مِیخور که زمانه دشمنی غدّار است
دریافتن روز چنین دشوار است
اکنون که بخت و سعادتت شکوفا و بارور است، چرا دستت از جام شراب دور و بیکار مانده است؟ شراب بنوش، زیرا روزگار دشمنی فریبکار و بیرحم است و به دست آوردن و بهره بردن از چنین روزهای خوشی بسیار دشوار است.
تفسیر کلی
این رباعی انسان را به بهرهگیری از فرصت کوتاه و ارزشمند زندگی فرامیخواند؛ زیرا دوران کامیابی و «گل سعادت» همیشگی نیست. خیام با اشاره به جام می، شادی، لذت و حضور در لحظه را در برابر اندوه و بیوفایی روزگار قرار میدهد. او زمانه را دشمنی غدار میداند که فرصتها را بیخبر از انسان میرباید و بازگرداندن روزهای ازدسترفته را دشوار میکند. بنابراین پیام اصلی شعر، غنیمت شمردن اکنون و پرهیز از بهتعویقانداختن شادی و بهرهمندی از زندگی است.



