یک قطره ی آب بود با دریا شد

خیام-رباعی شماره 97
یک قطره ی آب بود با دریا شد
یک ذره ی خاک با زمین یکتا شد
آمد شدنِ تو اندر این عالم چیست
آمد مگسی پدید و ناپیدا شد
معنی بیتهای شعر
یک قطرهی آب بود با دریا شد
یک ذرهی خاک با زمین یکتا شد
انسان در آغاز مانند قطرهای آب و ذرهای خاک بود، اما سرانجام به دریا و زمین پیوست و با آنها یکی شد.
آمد شدنِ تو اندر این عالم چیست
آمد مگسی پدید و ناپیدا شد
آمدن و رفتن تو در این جهان چه اهمیتی دارد؟ مانند مگسی که ناگهان پدیدار میشود و سپس ناپدید میگردد، زندگی انسان نیز کوتاه و گذراست.
تفسیر کلی
این رباعی با تصویر پیوستن قطره به دریا و ذره به زمین، پیوند بنیادین انسان و جهان را بیان میکند. خیام آمدوشد آدمی در این عالم را کوتاه، گذرا و شبیه پدیدار شدن و ناپدید شدن مگسی میداند. در این نگاه، فرد از طبیعت جدا نیست و سرانجام به اصل و سرچشمهٔ خویش بازمیگردد. شعر با لحنی تأملبرانگیز، انسان را به اندیشیدن دربارهٔ ناپایداری زندگی و بیاعتباری غرور و دلبستگیهای دنیوی فرامیخواند.



