ورود / عضویت



برخیزم و عزم باده ای ناب کنم همراه با معنی و تفسیر

برخیزم و عزم باده ای ناب کنم — (همراه با معنی و تفسیر)

برخیزم و عزم باده ای ناب کنم


خیام-رباعی شماره 124

 

برخیزم و عزم باده ای ناب کنم

رنگ رخ خود به رنگ عناب کنم

این عقل فضول پیشه را مشتی می

بر روی زنم چنانکه در خواب کنم

 

معنی بیت‌های شعر

برخیزم و عزم باده ای ناب کنم
رنگ رخ خود به رنگ عناب کنم
این عقل فضول پیشه را مشتی می
بر روی زنم چنانکه در خواب کنم

برمی‌خیزم و تصمیم می‌گیرم شرابی ناب بنوشم و با نوشیدن آن، چهره‌ام را سرخ و گلگون کنم. این عقلِ پرگو و دخالت‌گر را با جرعه‌ای شراب چنان از کار بیندازم که گویی به خواب رفته است.

تفسیر کلی

در این رباعی، گوینده با شور و شتاب از برخاستن و روی آوردن به باده‌ای ناب سخن می‌گوید و سرخی چهره را به رنگ عناب مانند می‌کند. باده در اینجا افزون بر معنای ظاهری، نمادی از شادی، رهایی و گریز از اندیشه‌های سنگین و تردیدهای فرساینده است. او «عقل فضول‌پیشه» را مزاحم تجربهٔ زندگی و لذت آنی می‌داند و می‌خواهد با مستی، صدای حسابگر و محدودکنندهٔ عقل را خاموش کند. این رباعی بیانگر نگرش خیامی به ناپایداری جهان و دعوت به بهره‌بردن از لحظهٔ حاضر است.

نتیجه‌گیری

شاعر با دل کندن از عقلِ مداخله‌گر و روی آوردن به باده، بر لذت و بی‌پیرایگیِ لحظه تأکید می‌کند.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤