رباعیات شمس

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1863 در زهد اگر موسی و هارون آیی وانگاه چو جبرئیل بیرون آیی از صورت زهد خود چه مقصود تو را در سیرت اگر یزید و قارون آیی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1862 در روزه چو از طبع دمی پاک شوی اندر پی پاکان تو بر افلاک شوی از سوزش روزه نور گردی چون شمع وز ظلمت لقمه لقمه ی خاک شوی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1861 در دل نگذارمت که افکار شوی در دیده ندارمت که بس خار شوی در جان کنمت جای نه در دیده و دل تا در نفس بازپسین یار شوی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1860 در دل نگذشت کز دلم بگذاری یا رخت فتاده در گلم بگذاری بسیار زدم لاف تو با دشمن و دوست ای وای به من گر خجلم بگذاری  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1859 در دست اجل چو درنهم من پایی در کتم عدم در افکنم غوغایی حیران گردد عدم که هرگز جایی در هر دو جهان نیست چنین شیدایی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1858 در خاک اگر رفت تن بیجانی جان بر فلک افرازد و شاذروانی در خاک بنفشه ای بتابید و برست چون برندهد سرو چنان بستانی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1857 در چشم منی و گرنه بینا کیمی در مغز منی و گرنه شیدا کیمی آنجا که نمیدانم آنجای کجاست گر عشق تو نیستی من آنجا کیمی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1856 در چشم منست این زمان ناز کسی در گوش منست این دم آواز کسی در سینه منم حریف و انباز کسی سرمستم کی نهان کنم راز کسی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1855 در بی خبری خبر نبودی چه بدی و اندیشه ی خیر و شر نبودی چه بدی ای هوش تو و گوش من و حلقه ی در گر حلقه ی سیم و زر نبودی چه بدی  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1854 در بادیه ی عشق تو کردم سفری تا بو که بیایم ز وصالت خبری در هر منزل که مینهادم قدمی افکنده تنی دیدم و افتاده سری  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1853 خیری بنمودی و ولیکن شری نرمی و خبیث همچو مار بری صدری و بزرگی و زرت هست ولیک انصاف بده که سخت مادر غری  

مولانا – کلیات شمس تبریزی رباعی شماره 1852 خوش می‌سازی مرا و خوش می سوزی خوش پرده همی دری و خوش می دوزی آموختیم جوانی اندر پیری از بخت جوان صلای پیرآموزی