در دل نگذشت کز دلم بگذاری

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1860

در دل نگذشت کز دلم بگذاری

یا رخت فتاده در گلم بگذاری

بسیار زدم لاف تو با دشمن و دوست

ای وای به من گر خجلم بگذاری

نوشته‌های مرتبط

آن را منگر که ذوفنون آید مرد

ادامه نوشته »

خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تو

ادامه نوشته »

ما خاک تو را به آب زمزم ندهیم

ادامه نوشته »

گفتم دلم از تو بوسه‌ای خواهانست

ادامه نوشته »

من بادم و تو برگ نلرزی چه کنی

ادامه نوشته »

گر صید خدا شوی ز غم رسته شوی

ادامه نوشته »