در خاک اگر رفت تن بیجانی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1858

در خاک اگر رفت تن بیجانی

جان بر فلک افرازد و شاذروانی

در خاک بنفشه ای بتابید و برست

چون برندهد سرو چنان بستانی

نوشته‌های مرتبط

بیزارم از آن آب که آتش نشود

ادامه نوشته »

من بی رخ تو باده ندانم خوردن

ادامه نوشته »

با پیر خرد نهفته میگفتم دوش

ادامه نوشته »

با روز بجنگیم که چون روز گذشت

ادامه نوشته »

ان کان علی العباد ما اهواه

ادامه نوشته »

دل‌ها به سماع بی قرار افتادند

ادامه نوشته »