با پیر خرد نهفته میگفتم دوش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1022

با پیر خرد نهفته میگفتم دوش

کز من سخن از سر جهان هیچ مپوش

نرمک نرمک مرا همی گفت بگوش

دانستنی است گفتنی نیست خموش

نوشته‌های مرتبط

گر آتش دل نیست پس این دود چراست

ادامه نوشته »

گر تیغ اجل مرا کند بی‌سر و جان

ادامه نوشته »

چون زیر افکند در عراق آمیزد

ادامه نوشته »

زان روز که چشم من به رویت نگریست

ادامه نوشته »

ماییم و هوای روی شاهنشاهی

ادامه نوشته »

من زان جانم که جان ها را جانست

ادامه نوشته »