گر آتش دل نیست پس این دود چراست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 370

گر آتش دل نیست پس این دود چراست

ور عود نسوخت بوی این عود چراست

این بودن من عاشق و نابود چراست

پروانه ز سوز شمع خشنود چراست

نوشته‌های مرتبط

از عشق تو هر طرف یکی شبخیزی

ادامه نوشته »

درنه قدم ار چه راه بی‌پایانست

ادامه نوشته »

ای بر نمک تو خلق نانی بزده

ادامه نوشته »

پیموده شدم ز راه تو پیمودن

ادامه نوشته »

عاشق نبود آنکه سبک چون جان نیست

ادامه نوشته »

عشق غلب القلب و قد صار به

ادامه نوشته »