درنه قدم ار چه راه بی‌پایانست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 317

درنه قدم ار چه راه بی‌پایانست

کز دور نظاره کار نامردانست

این راه ز زندگی دل حاصل کن

کاین زندگی تن صفت حیوانست

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه تو یوسف منی من یعقوب

ادامه نوشته »

یک سو مشکوة امر پیغام نهاد

ادامه نوشته »

بر دل چو شکفته گشت اسرار غمش

ادامه نوشته »

من بنده ی آن قوم که خود را دانند

ادامه نوشته »

ای عشق که جان ها اثر جان تواند

ادامه نوشته »

فرمود خدا به وحی کای پیغمبر

ادامه نوشته »