بر دل چو شکفته گشت اسرار غمش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1025

بر دل چو شکفته گشت اسرار غمش

ندهم به گل همه جهان خار غمش

بایست سوی جهان فانی گردیم

زین پس رخ زرد ما و دیوار غمش

نوشته‌های مرتبط

ای دل به چه زهره خواستی یاری را

ادامه نوشته »

تا کی ز زمانه رنگ و بو را بینم

ادامه نوشته »

با نااهلان اگر چو جانی باشی

ادامه نوشته »

ای آنکه نخست بر سحر چشم تو زد

ادامه نوشته »

من دم نزنم از این جهان دمگیر

ادامه نوشته »

شور عجبی در سر ما میگردد

ادامه نوشته »