مردکی غرقه بود در جیحون

سعدی-قطعه شماره 178
مردکی غرقه بود در جیحون
در سمرقند بود پندارم
بانگ میکرد و زار مینالید
که دریغا کلاه و دستارم
معنی بیتهای شعر
مردکی غرقه بود در جیحون / در سمرقند بود پندارم
مردی در رود جیحون غرق شده بود؛ گمان میکنم اهل سمرقند بود.
بانگ میکرد و زار مینالید / که دریغا کلاه و دستارم
فریاد میزد و با ناله و زاری میگفت: افسوس که کلاه و دستارم را از دست دادم.
پیام و مفهوم اصلی
سعدی در این قطعه با طنزی گزنده، نادانی و سطحینگری انسان را نکوهش میکند؛ مردی که در حال غرق شدن است، به جای اندیشیدن به نجات جان خود، برای کلاه و دستارش زاری میکند. پیام شعر این است که برخی آدمیان در گرفتاریهای بزرگ نیز به امور ظاهری و کمارزش دل میبندند و اهمیت مسائل اساسی زندگی را فراموش میکنند.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



