در دایره ای که آمد و رفتن ماست

خیام-رباعی شماره 34

در دایره ای که آمد و رفتن ماست

او را نه بدایت نه نهایت پیداست

کس می نزند دمی در این معنی راست

کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست

نوشته‌های مرتبط

دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود

ادامه نوشته »

پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است

ادامه نوشته »

گر یک نفست ز زندگانی گذرد

ادامه نوشته »

بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد

ادامه نوشته »

آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد

ادامه نوشته »

برخیز و مخور غم جهان گذران

ادامه نوشته »