در فصل بهار اگر بتی حور سرشت

خیام-رباعی شماره 35
در فصل بهار اگر بتی حور سرشت
یک ساغر مِی دهد مرا بر لب کشت
هر چند به نزد عامه این باشد زشت
سگ بِه ز من است اگر برم نام بهشت
معنی بیتهای شعر
در فصل بهار اگر بتی حور سرشت
یک ساغر مِی دهد مرا بر لب کشت
هر چند به نزد عامه این باشد زشت
سگ بِه ز من است اگر برم نام بهشت
اگر در فصل بهار، زیبارویی حورمانند در کنار کشتزار جامی شراب به من بدهد، هرچند این کار از نظر مردم ناپسند باشد، برای من لذتبخشتر از بهشت است؛ و اگر نام بهشت را بر زبان بیاورم، حتی سگ از من بهتر است.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی رباعی، ستایش لذتهای ناب و زودگذر زندگی، عشق و خوشیِ اکنون در برابر وعدههای نامعلوم جهان پس از مرگ است؛ خیام میگوید اگر در فصل بهار، معشوقی زیبارو جامی شراب به او ببخشد، این نعمت و شادی زمینی را بر زهد و آرزوی بهشت ترجیح میدهد، حتی اگر از دید مردم ناپسند باشد، و بدینگونه ریاکاری و ارزشگذاری ظاهری جامعه را به چالش میکشد.
نتیجهگیری
این رباعی بر بهرهگیری از شادی و لذتِ زندگی در لحظه تأکید میکند و وعدههای مبهمِ بهشت را در برابر لذت حقیقی و زمینی ناچیز میشمارد.



