خوش باش که پخته اند سودای تو دی


خیام-رباعی شماره 170
خوش باش که پخته اند سودای تو دی
فارغ شده اند از تمنای تو دی
قصه چه کنم که بی تقاضای تو دی
دادند قرار کار فردای تو دی
معنی بیتهای شعر
خوش باش که پخته اند سودای تو دی
فارغ شده اند از تمنای تو دی
قصه چه کنم که بی تقاضای تو دی
دادند قرار کار فردای تو دی
شاد باش؛ زیرا دیروز آرزوی تو را به کمال رساندند و از خواستهات آسوده شدند و بدون آنکه تو درخواست کنی، کار فردایت را سامان دادند.
«عبارت «تو دی» در متن روشن نیست و ممکن است بر اثر خطای ضبط یا نگارش، صورت اصلی شعر تغییر کرده باشد.
تفسیر کلی
شاعر مخاطب را به شاد زیستن و رهایی از اندیشههای بیهوده درباره آینده فرامیخواند. او میگوید خواستهها و آرزوهای مربوط به «دی» پایان یافته و دیگر نباید دل در گرو تمنّاهای گذشته داشت. بیآنکه نیازی به درخواست و اصرار باشد، کار فردا نیز به تقدیر سپرده شده و سرنوشت آن رقم خواهد خورد. در این رباعی، دعوت به پذیرش ناپایداری زمان، دلکندن از گذشته و آسودگی از نگرانی آینده، در کنار غنیمت شمردن لحظه اکنون دیده میشود.



