ورود / عضویت



هر که در بند تو شد بسته ی جاوید بماند همراه با معنی و تفسیر

هر که در بند تو شد بسته ی جاوید بماند — (همراه با معنی و تفسیر)

هر که در بند تو شد بسته ی جاوید بماند



سعدی-قطعه شماره 4

 

هر که در بند تو شد بسته ی جاوید بماند

پای رفتن به حقیقت نبود بندی را

بندگان شکر خداوند بگویند ولیک

چه توان گفت کرمهای خداوندی را

 

معنی بیت‌های شعر

هر که در بند تو شد بسته ی جاوید بماند / پای رفتن به حقیقت نبود بندی را

هر کس گرفتار عشق و بندگی تو شود، برای همیشه در این بند خواهد ماند؛ زیرا کسی که در بند توست، در حقیقت توان رهایی و رفتن ندارد.

بندگان شکر خداوند بگویند ولیک / چه توان گفت کرمهای خداوندی را

بندگان خدا باید شکرگزار پروردگار باشند، اما در برابر بزرگواری‌ها و بخشش‌های بی‌پایان خداوند، چه سخنی می‌توان گفت؟

تفسیر کلی

این قطعه بیانگر آن است که هرکس دل در گرو عشق و ارادت به معشوق یا حقیقتی برتر نهد، برای همیشه در دام آن باقی می‌ماند و راه رهایی و بازگشت برای او ممکن نیست. سعدی با اشاره به ناتوانی انسانِ اسیر، نشان می‌دهد که این بند نه از سر اجبار، بلکه نتیجهٔ شیفتگی و وابستگی عمیق است. در ادامه، شاعر نعمت‌های الهی را چنان گسترده و بی‌شمار می‌داند که بندگان تنها می‌توانند خداوند را شکر کنند و از وصف کامل کرم او ناتوان‌اند. مضمون اصلی شعر، پیوند جاودانه با محبوب و اعتراف به عظمت و بخشندگی بی‌پایان خداوند است.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤