آن یار که عهد دوستاری بشکست

سعدی-رباعی شماره 8
آن یار که عهد دوستاری بشکست
میرفت و منش گرفته دامان در دست
میگفت دگر باره به خوابم بینی
پنداشت که بعد از آن مرا خوابی هست
معنی بیتهای شعر
آن یار که عهد دوستاری بشکست / میرفت و منش گرفته دامان در دست
آن یار که پیمان دوستی را شکست، میرفت و من در حالی که دامانش را گرفته بودم، به او چسبیده بودم.
میگفت دگر باره به خوابم بینی / پنداشت که بعد از آن مرا خوابی هست
او میگفت که باز مرا در خواب خواهی دید؛ اما نمیدانست که پس از جدایی او، دیگر خواب و آرامشی برای من باقی نمیماند.
تفسیر کلی
شاعر از جدایی یاری سخن میگوید که پیمان دوستی را شکسته و بیاعتنا در حال رفتن است. عاشق با چنگ زدن به دامان او میکوشد مانع رفتنش شود، اما یار تنها وعده میدهد که دوباره در خواب او ظاهر خواهد شد. این وعده نشان میدهد که دیدار واقعی دیگر ممکن نیست و عشق به خاطره و رؤیا پناه برده است. پایان رباعی نیز با طنزی تلخ بیان میکند که پس از این جدایی، اندوه و بیخوابی چنان بر عاشق چیره شده که دیگر خواب دیدن نیز برایش میسر نخواهد بود.



