ورود / عضویت



برگیر پیاله و سبو ای دلجوی همراه با معنی و تفسیر

برگیر پیاله و سبو ای دلجوی — (همراه با معنی و تفسیر)

برگیر پیاله و سبو ای دلجوی


خیام-رباعی شماره 166

 

برگیر پیاله و سبو ای دلجوی

فارغ بنشین به کِشته زار و لب جوی

بس شخص عزیز را که چرخ بدخوی

صد بار پیاله کرد و صد بار سبوی

 

معنی بیت‌های شعر

برگیر پیاله و سبو ای دلجوی
فارغ بنشین به کِشته‌زار و لب جوی
بس شخص عزیز را که چرخ بدخوی
صد بار پیاله کرد و صد بار سبوی

ای دل‌آرام، پیاله و سبو را بردار و آسوده در کنار کشتزار و جوی آب بنشین و بنوش؛ زیرا روزگارِ بدخوی، چه بسیار انسان‌های عزیز را بارها به خاک بدل کرده و از خاک آنان بارها پیاله و سبو ساخته است.

تفسیر کلی

شاعر در این رباعی دل را به نوشیدن و آسودن در طبیعت، کنار کشتزار و جویبار، دعوت می‌کند. او با اشاره به رفتار ناسازگار و بی‌رحم روزگار، ناپایداری زندگی و بی‌اعتباری مقام انسان را یادآور می‌شود. تعبیر «صد بار پیاله کرد و صد بار سبوی» تصویری از گردش مداوم چرخ و دگرگونی سرنوشت آدمیان است. پیام کلی شعر، غنیمت شمردن لحظه حال و رهایی از اندوه آینده و حسرت گذشته است.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤