مر تو را چون دو کار پیش آید

سعدی-قطعه شماره 67
مر تو را چون دو کار پیش آید
که ندانی کدام باید کرد
هر چه در وی مظنه ی خطر است
آنت بر خود حرام باید کرد
وآنکه بیخوف و بیخطر باشد
به همانت قیام باید کرد
مقدمه و فضای کلی
این قطعه از سعدی درباره دوراهیهای دشوار و شیوه درست انتخاب در هنگام تردید است. شاعر با زبانی موجز و حکیمانه سفارش میکند که در میان دو کار، عملی را که احتمال خطر و زیان بیشتری دارد ترک کنیم. فضای شعر پندآموز، اخلاقی و مبتنی بر دوراندیشی و پرهیز از خطر است.
معنی بیتهای شعر
مر تو را چون دو کار پیش آید / که ندانی کدام باید کرد
اگر برای تو دو کار پیش بیاید و ندانی کدامیک را باید انجام دهی،
هر چه در وی مظنه ی خطر است / آنت بر خود حرام باید کرد
هر کاری را که احتمال خطر در آن است، باید بر خود حرام و ممنوع کنی.
وآنکه بیخوف و بیخطر باشد / به همانت قیام باید کرد
و کاری را که بیهراس و بیخطر است، باید همان را برگزینی و انجام دهی.



