وقت گل و روز شادمانی آمد

سعدی-رباعی شماره 72
وقت گل و روز شادمانی آمد
آن شد که به سرما نتوانی آمد
رفت آن که دلت به مهر ما گرم نبود
سرما شد و وقت مهربانی آمد
معنی بیتهای شعر
وقت گل و روز شادمانی آمد / آن شد که به سرما نتوانی آمد
فصل گل و روزگار شادی فرا رسیده است؛ زمانی آمده که دیگر نمیتوانی در سرمای سخت بمانی.
رفت آن که دلت به مهر ما گرم نبود / سرما شد و وقت مهربانی آمد
آن کسی که دلش به محبت ما گرم نبود، رفت؛ اکنون هوا سرد شده و زمان مهربانی و مهرورزی فرا رسیده است.
پیام و مفهوم اصلی
این رباعی با تصویر آمدن بهار و رفتن سرما، بر گذرا بودن سختیها و فرا رسیدن زمان شادی و مهربانی تأکید میکند؛ بیمهران و دلسردان کنار میروند و فرصتی تازه برای گرمی دل، محبت و پیوند با دیگران پدید میآید.
«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»



