ورود / عضویت



جامی است که عقل آفرین میزندش همراه با معنی و تفسیر

جامی است که عقل آفرین میزندش — (همراه با معنی و تفسیر)

جامی است که عقل آفرین میزندش


خیام-رباعی شماره 115

 

جامی است که عقل آفرین میزندش

صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش

این کوزه گرِ دهر چنین جام لطیف

می‌سازد و باز بر زمین میزندش

 

معنی بیت‌های شعر

جامی است که عقل آفرین میزندش / صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش

این جام، چنان زیبا و شگفت‌انگیز است که عقل و خرد آن را می‌ستایند و مهر و محبت بر پیشانی‌اش بوسه می‌زنند.

این کوزه گرِ دهر چنین جام لطیف / می‌سازد و باز بر زمین میزندش

کوزه‌گرِ روزگار، چنین جام ظریف و زیبایی می‌سازد، اما دوباره آن را بر زمین می‌زند و نابود می‌کند؛ یعنی انسان را می‌آفریند و سرانجام از میان می‌برد.

تفسیر کلی

این رباعی جهان را به جامی لطیف و ارزشمند تشبیه می‌کند که آفرینش آن شایسته ستایش و مهر است. بااین‌حال، کوزه‌گرِ دهر پس از ساختن این جام زیبا، آن را بر زمین می‌زند و نابود می‌کند؛ تصویری از ناپایداری و شکنندگی زندگی. خیام از این تضاد، پرسشی بنیادین درباره راز آفرینش و مرگ و بی‌ثباتی جهان پیش می‌کشد. در پس زیبایی ظاهری هستی، حقیقتی تلخ نهفته است: هر موجودی که پدید می‌آید، سرانجام در معرض زوال قرار دارد.

نتیجه‌گیری

این رباعی با تشبیه انسان و جهان به جامی لطیف، بر زیبایی آفرینش و ناپایداری زندگی تأکید می‌کند و یادآور می‌شود که سرانجام روزگار هر آفریده‌ای را به نابودی می‌سپارد.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤