ورود / عضویت



بایگانی‌های اشعار - صفحه 103 از 125 - ادبستان شعر پارسی

شعری از مهران پیرستانی

  ای قلم ، تو بنویس. بنویس که چگونه پای احساس شکست، بنویس که چگونه بازوی جوانی و غرور خرد شد، بنویس لامذهب!!!بنویس بنویس که نفس ها چگونه به شماره افتاد، بنویس که دیگر جایی برای تراش خوردن بر پیکرت نمانده است، ای قلم بنویس که دیگر سیــرشده ای از نوشتن . واژگان کلیدی: اشعار مهران … ادامه

اشعار اریش فرید،شاعر اتریشی

  شعر نخست: آفتاب‌ِ من براي‌‌ درخشيدن به آسمان‌ تو رفته است براي‌ِ من،تنها ماه مانده است كه او را،من از تمامي‌ ابرها صدا مي‌زنم ماه به من دلگرمي مي‌دهد كه روزي تابشش گرم‌تر و روشن‌تر خواهد شد نه، اين زرد، رنگي ديگر نخواهد شد اين رنگ كه يادآور‌ِ ملال و سردي است . باز … ادامه

اشعار امیرخسرو دهلوی

  شعر نخست:   خوش خلعتی است جسم ولی استوار نیست   خوش حالتی است عمر ولی پایدار نیست  خوش منزلی است عرصه‌ی روی زمین دریغ  کانجا مجال عیش و مقام قرار نیست  دل در جهان مبند که کس را ازین عروس جز آب دیده خون جگر در کنار نیست  غره مشو ز جاه مجازی … ادامه

اشعار افشین یداللهی

  شعر نخست: گاهی مسیر جاده به بن بست می رود گاهی تمام حادثه از دست می رود گاهی همان کسی که دم از عقل می زند در راه هوشیاری خود مست می رود گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست وقتی که قلب خون شده بشکست می رود اول اگر چه با … ادامه

اشعار سید علی میرافضلی

  پائیز را به هیچ می انگارد دستی که دست های تو را دارد. ***** وقتی که نیستی حس می کنم که پنجره دیوار دیگری است . ***** دست آن کودک که ول شد در شلوغی خیابانها طعم آن دستم ***** پل زیاد است ولی لذت راه کسی برد که از رود گذشت. ***** دست‌هایم … ادامه

دو غزل از هادی حسنی

  شعر نخست : تو از منی و من از تو چرا که درد یکی است که آنچه با من و تو روزگار کرد یکی است عجیب نیست که من با تو نیز تنهایم که در مقابل آیینه،زوج و فرد یکی است چه فرق می کند اکنون،بهار یا پاییز برای ما که کویریم سبز و … ادامه

اشعار دینی رضا اسماعیلی

شعر نخست: در وفات حضرت زینب کبری(س) اینک دوباره کرب و بلا ، زینب است این توفان نگار خون خدا ، زینب است این استاده بر چکاد حماسه ، چکاد زخم قامت کشیده تا به خدا ، زینب است این می آید از اسارت شب ، سربلند و سبز بانوی نور و آینه ها ، … ادامه

اشعار فائزه محمودی

  شعر نخست: روزی تو پیدا می‌شوی، وقتی که شاعر می‌شوم من در خیابان‌های گیج، روزی مسافر می‌شوم  حس می‌کنم در چشم تو، هر شب دلم گم می‌شود اما دوباره عاشقی را بنده منکر می‌شوم  تن‌پوش شب‌بوها کجاست؟ تا من شب‌ِ شعرت شوم من با لباس شعر تو، در شهر ظاهر می‌شوم  در کوچه‌های چشم … ادامه

شعری از مهدی صارمی

  امشب ای ماه کجایی که دلم غمگین است دیده بگشا که مرا آمدنت تسکین است تو که هم صحبت تنهایی شب‌های منی پس کجا مانده‌ای امشب که سحر نزدیک است آمدی دیر چرا ای که رخت تسکینم نکند قلب توام زخمی و دل چرکین است عارضت سرخ چرا گشته چرا دلگیری مونس من چه … ادامه

اشعار مسعود اصغرپور

  شعر نخست: من به کوی تو پریشان بودم کوچه ی حسرت و نا امیدی  تو از آن پنجره ی بی دردی هیچ احوال مرا پرسیدی  گرچه دزدیده نگاهت کردم تو نگاه از مژه می دزدیدی  در خیابان تو لنگان بودم  تو به لنگیدن من خندیدی  کاش یک لحظه به جای خنده کفشهای منو می پوشیدی شعر دوم: هوای سرد پاییز است و من از … ادامه

اشعار احسان رشیدی

  شعر نخست : مثل دلتنگی برای سرزمین مادری سخت دلتنگت شدم ابروکمان بندری خواب می ‌بینم که هر شب پشت دریاهای دور آب بازی می‌ کنی با ماهی و ماه و پری من که می‌ترسم، تو آخر با همین طنّازی‌ات می‌کنی بازار حُسنِ ماه را بی مشتری مرد یعنی من که از جان عاشقت … ادامه

غزلی از امیر تیموری

  با سوت هر قطار دلم تنگ می شود گاهی چه خنده دار دلم تنگ می شود دنبال ریل می دوم و گریه می کنم آرام و بی قرار، دلم تنگ می شود حرف سفر همیشه مرا زجر می دهد حتی کنار یار دلم تنگ می شود پیش تو می نشینم و هی بغض می … ادامه