اشعار مینو نصرت
:شعر نخست گریه ای در شعر هایم می دود واژگان خیس می شوند از کلبه گِلی بیرون می دوم زنی بر فراز مُرده خویش ایستاده و امان می خواهد آه بگذارید: چهل روز بگذرد او بر می گردد فراموش می کند مُرده خویش را شعر دوم: و تو چراغ بر چشم چاروق بر پا … ادامه



