ورود / عضویت



بایگانی‌های اشعار - صفحه 104 از 125 - ادبستان شعر پارسی

اشعار مینو نصرت

  :شعر نخست گریه ای در شعر هایم می دود واژگان خیس می شوند از کلبه گِلی بیرون می دوم زنی بر فراز مُرده خویش ایستاده و امان می خواهد آه بگذارید: چهل روز بگذرد او بر می گردد فراموش می کند مُرده خویش را شعر دوم: و تو چراغ بر چشم چاروق بر پا … ادامه

اشعار هاینریش هاینه،شاعر آلمانی

شعر نخست: آن که نخستین بار عشق می ورزد هر چند کام نگیرد، باز هم خداست. ولی آن که دومین بار عشق ناکام ورزد، دیوانه است. منِ دیوانه، عشق می ورزم دگر بار، بی عشق متقابل . خورشید، ماه و ستارگان می خندند و من نیز با آنان می خندم و می میرم … . … ادامه

اشعار مانا آقایی

  شعر نخست: برو برو برو برو تمام اقیانوس ها را دور بزن برو تمام قاره ها را بگرد اما برگرد اگر نمى خواهى با توفان شن، پس روى یك لایه ی شناور یخ زمین گرد است برو اما برگرد وگرنه پیدایت مى كنم چه زیر پوست وایكینگ ها قایم شوى چه در قبایل آفریقا … ادامه

اشعار مهدی سهیلی

  شعر نخست: شعر آوای خدا نیمشب از در و دیوار صدا می شنوم  وز لب شبنم و گل زمزمه ها می شنوم در سکوتی که نجنبد نفسی از نفسی خیره می مانم و آوای خدا می شنوم نغمه ای می شکفد در من و از معبد روح همه دم بانگ خوش حی علی می شنوم … ادامه

شعری از کاظم واعظ زاده

از ماشین ها خسته است توی آپارتمان دلش می گیرد بیزار از همسایه هایش بیزار از گفتگوهای تکراری شعر دست به کار می شود با چند کلمه در فکرم جایی برای خودش دست و پا می کند تکاپو می کند شتاب می گیرد برای نوشته شدن کنده می شود از فکرم پرت می شود به … ادامه

چند ترانه از مهدیه عرب

  شعر نخست: تو که منظور منو از چشام می فهمی حرفمو اونجوری که من می خوام می فهمی  تو که انگار منو بهتر از خودم می شناسی تو که حالا بیشتر از خودت رو من حساسی  همین که هستی باش به این قشنگی باش من عشقتو خواستم و می خوام با هم سختی هاش … ادامه

غزلی از امین عدنانی

  چشمهایت داستان دارد ز جانی سوخته شاعری آتش بجان از دودمانی سوخته پرسه در صحرای بی دردی و بی اندیشگی قصه ها دارد ز نسل بی نشانی ، سوخته بس که از یاران و نایاران خیانت دیده ایم سینه ها در آتش این بدگمانی سوخته بال هایی در قفس،بس کرکسان در پیش و پس … ادامه

شعری از سید محمد مرکبیان

  کمی از کُرک‌های فرشِ اتاق‌ به کفش‌هایم چسبیده، عطرِ بی رمقی از بوی تنت بر شیارهای گردنم  وَ زلالِ اشک‌های تو  بر هرکجای پیراهنم که دست می‌گذارم. تراژدیِ مسخره‌ای‌ است زندگی! انسان با پای خود می‌رود همان لحظه که دوست دارد بماند. این شعر، پیش از وقوعِ اتفاق نوشته شده است پیش از درآمیختنِ … ادامه

اشعار اعظم سعادتمند

   شعر نخست: به دنبال کسی در این خیابانها نمی گردم فقط این قدر می دانم که دراین شهر ولگردم دلم راضی نشد از خواب خوش بیدارشان سازم اگر هرگز به دنیا کودکانم را نیاوردم زمانی فکر می کردم یکی از فیلسوفانم چه کار خنده داری می نشستم فکر می کردم چه باید کرد با … ادامه

غزلی از حمیده رضایی

  این دیر ممکن است ولیکن محال نیست هر چند ما شرایطمان ایده آل نیست عاشق شدن برای من و تو طبیعی است در کار شاعران جهان اعتدال نیست من با تو در سکوت خودم حرف میزنم این یک حقیقت است،حقیقت خیال نیست پرسیدی عاشقم؟به من این حرف را نزن در عشق جا برای جواب … ادامه

اشعار نشاط اصفهانی

  شعر نخست: طاعت از دست نیاید گنهی باید كرد در دل دوست به هر حیله رهی باید كرد منظرِ دیده،قدمگاهِ گدایان شده است كاخِ دل  درخور اورنگ شهی باید كرد روشنان فلكی را اثری در ما نیست حذر از گردش چشم سیهی باید كرد شب، چو خورشید جهانتاب نهان از نظر است طیِ این … ادامه

شعری از فرانچسکو پترارک

  گیسوی زرین خود را به دست نسیم سپرده بود ونسیم آن را به صدها چین و شکن فریبنده پراکنده بود . به فروغی با زیبایی برون از اندازه ی دیدگانش می درخشید کمتر کسی به چشمانش نگریسته بود . نمی دانم درست و یا به خطا دیدم که چهره اش آگنده از مهر بود . … ادامه