ورود / عضویت



پروردگار خلق خدایی به کس نداد همراه با معنی و تفسیر

پروردگار خلق خدایی به کس نداد — (همراه با معنی و تفسیر)

پروردگار خلق خدایی به کس نداد



سعدی-قطعه شماره 159

پروردگار خلق خدایی به کس نداد

تا همچو کعبه روی بمالند بر درش

از مال و دستگاه خداوند قدر و جاه

چون راحتی به کس نرسد خاک بر سرش

 

معنی بیت‌های شعر

پروردگار خلق خدایی به کس نداد / تا همچو کعبه روی بمالند بر درش

خداوندگاری و پروردگاریِ مردم را به هیچ‌کس نداده‌اند تا مردم مانند کعبه، چهره بر آستان او بسایند و در برابرش سر فرود آورند.

از مال و دستگاه خداوند قدر و جاه / چون راحتی به کس نرسد خاک بر سرش

از مال و شکوه و دستگاهِ صاحبان مقام و جاه، چون آسایش و آرامشی به کسی نمی‌رسد، بر سر چنین مال و جاه و دستگاهی خاک باد.

پیام و مفهوم اصلی

سعدی در این قطعه بر بی‌ارزشیِ جاه و مال دنیوی در برابر آرامش و آسایش تأکید می‌کند و می‌گوید هیچ انسانی شایسته پرستش و بندگی دیگران نیست؛ همچنین توانگری و مقام، اگر راحتی و سعادت به همراه نداشته باشد، نه‌تنها ارزشمند نیست، بلکه مایه حسرت و زیان است.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤