نخواهی کز بزرگان جور بینی

سعدی-قطعه شماره 208
نخواهی کز بزرگان جور بینی
عزیز من به خردان بر ببخشای
اگر طاقت نداری صدمت پیل
چرا باید که بر موران نهی پای
مقدمه و فضای کلی
این قطعه سعدی بر ضرورت مهربانی و دادگری با زیردستان و ناتوانان تأکید میکند. شاعر با بهرهگیری از تقابل پیل و مور، انسان را از ستمی که خود تاب تحملش را ندارد بر دیگران برحذر میدارد. فضای شعر پندآموز و اخلاقی است و مخاطب را به بخشایش خردان و رعایت انصاف فرامیخواند.
معنی بیتهای شعر
نخواهی کز بزرگان جور بینی / عزیز من به خردان بر ببخشای
ای عزیز من، اگر نمیخواهی از بزرگان ستم ببینی، بر زیردستان و کوچکترها مهربان باش و از آنان درگذر.
اگر طاقت نداری صدمت پیل / چرا باید که بر موران نهی پای
اگر توان تحمل آسیب و ضربهٔ فیل را نداری، چرا باید بر مورچگان پا بگذاری و به ضعیفان ستم کنی؟
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



