روزی نظرش بر من درویش آمد

سعدی-رباعی شماره 70
روزی نظرش بر من درویش آمد
دیدم که معلّم بداندیش آمد
نگذاشت که آفتاب بر من تابد
آن سایه گران چو ابر در پیش آمد
معنی بیتهای شعر
روزی نظرش بر من درویش آمد / دیدم که معلّم بداندیش آمد
روزی نگاه او به منِ درویش افتاد و دیدم که آموزگاری بداندیش و بدخواه آمد.
نگذاشت که آفتاب بر من تابد / آن سایه گران چو ابر در پیش آمد
نگذاشت نور و روشنایی به من برسد؛ زیرا مانند ابری سنگین و تیره در برابر من قرار گرفت.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی شعر، شکایت از انسان بداندیش و سنگدل است که با حضور سنگین و رفتار بازدارندهاش، شادی، روشنایی و فرصت رشد را از انسان محروم میکند؛ همانگونه که سایهٔ ابر، تابش آفتاب را میپوشاند.
«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»



