در وهم نیاید که چه شیرین دهنی

سعدی-رباعی شماره 193
در وهم نیاید که چه شیرین دهنی
این است که دور از لب ودندان منی
ما را به سرای پادشاهان ره نیست
تو خیمه به پهلوی گدایان نزنی
معنی بیتهای شعر
در وهم نیاید که چه شیرین دهنی / این است که دور از لب ودندان منی
در تصور نمیگنجد که چه دهان شیرینی داری؛ دلیلش این است که از لب و دندان من دور هستی.
ما را به سرای پادشاهان ره نیست / تو خیمه به پهلوی گدایان نزنی
ما را به دربار پادشاهان راهی نیست؛ تو نیز در کنار گدایان خیمه نمیزنی و با آنان همنشین نمیشوی.
تفسیر کلی
شاعر از شیرینی و دلربایی معشوق سخن میگوید و حسرت دوری از او را با تصویری لطیف بیان میکند. معشوق چنان دستنیافتنی است که گویی در سرای پادشاهان جای دارد و عاشق توان رسیدن به او را ندارد. در برابر این شکوه و فاصله، شاعر خود را گدایی بینوا میبیند که شایسته همنشینی با معشوق نیست. این رباعی آمیزهای از عشق، فروتنی، حسرت و احساس نابرابری میان عاشق و معشوق است.



