کردیم بسی جام لبالب خالی

سعدی-رباعی شماره 192
کردیم بسی جام لبالب خالی
تا بو که نهیم لب بر آن لب حالی
ترسنده از آن شدم که ناگاه ز جان
بیوصل لبت کنیم قالب خالی
معنی بیتهای شعر
کردیم بسی جام لبالب خالی / تا بو که نهیم لب بر آن لب حالی
جامهای لبریز بسیاری را نوشیدیم، به امید آنکه روزی لب بر لبِ تازه و شیرین تو بگذاریم.
ترسنده از آن شدم که ناگاه ز جان / بیوصل لبت کنیم قالب خالی
ترس من از این است که ناگهان، پیش از آنکه به وصال لب تو برسیم، جان بدهیم و قالب تهی کنیم.
تفسیر کلی
شاعر در این رباعی از شوق و اشتیاق فراوان برای رسیدن به وصال یار سخن میگوید و جامهای لبالب را نمادی از تلاش برای فراموشی یا تحمل دوری میداند. با این حال، هیچ لذت و مستیای جای خالیِ لب و حضور معشوق را نمیگیرد. ترس شاعر از آن است که پیش از تحقق وصال، جان از بدنش جدا شود و زندگی بیحاصل و تهی بماند. فضای شعر آمیزهای از عشق، بیقراری، بیم مرگ و حسرتِ دیدار است.



