یک روز به اتفاق صحرا من و تو

سعدی-رباعی شماره 168
یک روز به اتفاق صحرا من و تو
از شهر برون شویم تنها من و تو
دانی که من و تو کی به هم خوش باشیم
آن وقت که کس نباشد الّا من و تو
معنی بیتهای شعر
یک روز به اتفاق صحرا من و تو / از شهر برون شویم تنها من و تو
روزی با هم به صحرا برویم و دور از شهر، تنها با یکدیگر باشیم.
دانی که من و تو کی به هم خوش باشیم / آن وقت که کس نباشد الّا من و تو
میدانی چه زمانی با هم خوش و شاد خواهیم بود؟ زمانی که هیچکس جز من و تو در کنارمان نباشد.
تفسیر کلی
این رباعی تصویری از خلوتی صمیمانه و دلنشین میان عاشق و معشوق ارائه میدهد. شاعر آرزو دارد همراه یار از هیاهوی شهر و حضور دیگران دور شوند و در دامن طبیعت به آرامش برسند. تکرار عبارت «من و تو» بر یگانگی، نزدیکی و اهمیت رابطه آن دو تأکید میکند. خوشی حقیقی از نگاه شاعر زمانی تحقق مییابد که هیچ مانعی میان عاشق و معشوق نباشد و جهان آنان تنها به وجود یکدیگر محدود شود.



