من بی تو نیامدم که صحرا بینم

سعدی-رباعی شماره 147
من بی تو نیامدم که صحرا بینم
یا بر لب جویی به هوس بنشینم
مقصود من آن است که تو لاله و گل
می چینی و من درد تو بر میچینم
معنی بیتهای شعر
من بی تو نیامدم که صحرا بینم / یا بر لب جویی به هوس بنشینم
من بدون تو به صحرا نیامدهام که فقط صحرا را ببینم یا از روی هوس کنار جویی بنشینم.
مقصود من آن است که تو لاله و گل / می چینی و من درد تو بر میچینم
هدف من این است که تو لاله و گل بچینی و من رنج و درد تو را بر دوش بگیرم.
تفسیر کلی
شاعر میگوید حضورش در صحرا و کنار جویبار، برای بهرهمندی از زیباییهای طبیعت نیست، بلکه تنها به شوق دیدار معشوق آمده است. لاله و گل چیدنِ محبوب نمادی از دلمشغولی او به زیبایی و نشاط ظاهری است، در حالی که شاعر سهم خود را از این همراهی، تحمل درد عشق میداند. در این شعر، شادی معشوق با رنج عاشق در تقابل قرار گرفته است. بااینحال، عاشق درد عشق را نیز ارزشمند میشمارد، زیرا آن را نتیجه و نشانه دلباختگی راستین خود میداند.



