ورود / عضویت



گر بیخبران و عیبگویان از پس همراه با معنی و تفسیر

گر بیخبران و عیبگویان از پس — (همراه با معنی و تفسیر)

گر بیخبران و عیبگویان از پس



سعدی-رباعی شماره 119

 

گر بیخبران و عیبگویان از پس

منسوب کنندم به هوا و به هوس

آخر نه گناهی ست که من کردم و بس

منظور ملیح دوست دارد همه کس

 

معنی بیت‌های شعر

گر بیخبران و عیبگویان از پس / منسوب کنندم به هوا و به هوس

اگر ناآگاهان و عیب‌جویان مرا به پیروی از خواهش‌های نفسانی و هوس‌رانی نسبت دهند، اهمیتی ندارد.

آخر نه گناهی ست که من کردم و بس / منظور ملیح دوست دارد همه کس

زیرا این کار تنها گناه من نیست؛ هر کسی معشوق زیبا و دلربا را دوست دارد.

تفسیر کلی

شاعر در برابر سرزنش ناآگاهان و عیب‌جویانی که عشق او را ناشی از هوس می‌دانند، از احساس خود دفاع می‌کند. او عشق خویش را گناهی بزرگ یا شایسته نکوهش نمی‌بیند، بلکه آن را امری طبیعی و انسانی می‌داند. در مصراع پایانی، زیبایی و دلربایی محبوب را چنان فراگیر توصیف می‌کند که هرکس او را ببیند، شیفته‌اش می‌شود. این رباعی بیانگر بی‌اعتنایی عاشق به داوری مردم و تأکید بر حقانیت عشق است.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤