ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست

خیام-رباعی شماره 8

ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست

بی باده ی گلرنگ نمی‌باید زیست

این سبزه که امروز تماشاگه ماست

تا سبزه ی خاک ما تماشاگه کیست

نوشته‌های مرتبط

آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی

ادامه نوشته »

ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

ادامه نوشته »

افلاک که جز غم نفزایند دگر

ادامه نوشته »

گویند مرا که دوزخی باشد مست

ادامه نوشته »

ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم

ادامه نوشته »

وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز

ادامه نوشته »