خیام-رباعی شماره 175
گر دست دهد ز مغز گندم نانی
وز می دو منی ز گوسفندی رانی
با لاله رخی و گوشه ی بستانی
عیشی بود آن نه حدّ هر سلطانی
گر دست دهد ز مغز گندم نانی
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط
اشتراک در
وارد شدن
0 نظرات
قدیمیترین