ورود / عضویت



گر آمدنم به خود بدی نامدمی همراه با معنی و تفسیر

گر آمدنم به خود بدی نامدمی — (همراه با معنی و تفسیر)

گر آمدنم به خود بدی نامدمی


خیام-رباعی شماره 174

 

گر آمدنم به خود بدی نامدمی

ور نیز شدن به من بدی کی شدمی

به زان نبدی که اندر این دیر خراب

نه آمدمی نه شدمی نه بدمی

 

 

مقدمه و فضای کلی

این رباعی خیام با نگاهی اندیشناک، مسئلهٔ اختیار انسان و ناگزیری آمدن و رفتن از جهان را مطرح می‌کند. شاعر از ناتوانی آدمی در انتخاب آغاز و پایان زندگی سخن می‌گوید و جهان را همچون «دیر خراب»ی ناپایدار و فرسوده می‌بیند. فضای شعر آمیخته‌ای از حیرت فلسفی، اندوه و تأمل در بی‌اختیاری انسان در برابر سرنوشت است.

معنی بیت‌های شعر

گر آمدنم به خود بدی نامدمی
ور نیز شدن به من بدی کی شدمی
به زان نبدی که اندر این دیر خراب
نه آمدمی نه شدمی نه بدمی

اگر آمدن من به این دنیا به اختیار خودم بود، هرگز نمی‌آمدم؛ و اگر رفتن از این دنیا نیز به اختیار من بود، هرگز نمی‌رفتم. بهتر آن بود که در این جهان فرسوده نه می‌آمدم، نه می‌رفتم و نه اصلاً وجود می‌داشتم.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤