می خوردن و گرد نیکوان گردیدن


خیام-رباعی شماره 147
می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
به زانکه به زرق زاهدی ورزیدن
گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود
پس روی بهشت کس نخواهد دیدن
معنی بیتهای شعر
می خوردن و گرد نیکوان گردیدن / به زانکه به زرق زاهدی ورزیدن
شراب نوشیدن و با زیبارویان همنشین بودن، بهتر از آن است که آدمی به ریاکاری و زهدفروشی بپردازد.
گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود / پس روی بهشت کس نخواهد دیدن
اگر قرار باشد عاشقان و مستان به دوزخ بروند، پس هیچکس روی بهشت را نخواهد دید.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی این رباعی ترجیح شادی، عشق و صداقت انسانی بر زهد ریایی و ظاهرسازی است؛ خیام ریاکاری و تظاهر به پارسایی را نکوهش میکند و با لحنی طنزآمیز میگوید اگر عاشقان و مستیپیشگان سزاوار دوزخ باشند، بهشت از حضور انسانهای واقعی و دوستداشتنی تهی خواهد ماند.
"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".



