ای آمده از عالم روحانی تفت

خیام-رباعی شماره 11

ای آمده از عالم روحانی تفت

حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت

مِی خور چو ندانی از کجا آمده‌ای

خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

نوشته‌های مرتبط

می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد

ادامه نوشته »

می خوردن و شاد بودن آیین من است

ادامه نوشته »

ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست

ادامه نوشته »

نتوان دل شاد را به غم فرسودن

ادامه نوشته »

این عقل که در رهِ سعادت پوید

ادامه نوشته »

از جمله ی رفتگان این راه دراز

ادامه نوشته »