ورود / عضویت



گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 17 - ادبستان شعر پارسی % %

گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی-حکایت 17

سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی

حکایت 17

 

سالی محمد خوارزمشاه رحمة الله علیه با ختا برای مصلحتی صلح اختیار کرد به جامع کاشغر در آمدم، پسری دیدم نحوی به غایت اعتدال و نهایت جمال چنان که در امثال او گویند :

معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

جفا و ناز و عتاب و ستمگری آموخت

من آدمی به چنین شکل و خوی و قدر و روش

ندیده‌ام مگر این شیوه از پری آموخت

مقدمه ی نحو زمخشری در دست داشت و همی‌خواند : ضربَ زیدٌ عمرواً و کان المتعدی عمرواً. گفتم : ای پسر ، خوارزم و ختا صلح کردند و زید و عمرو را همچنان خصومت باقی است؟ بخندید و مولدم پرسید . گفتم : خاک شیراز . گفت : از سخنان سعدی چه داری ؟ گفتم :

بُلیتُ بِنحویٍ یَصولُ مغاضِباً

عَلَیَّ کزَیدٍ فی مُقابَلَة العمرو (1)

عَلی جرٍ ذَیلٍ لَیسَ یرفعُ رَاسَهُ

و هل یستقیمُ الرَّفع من عامِلِ الجَرِّ(2)

لختی به اندیشه فرو رفت و گفت : غالب اشعار او درین زمین به زبان پارسی است ، اگر بگویی به فهم نزدیکتر باشد . کلم االناس علی قدر عقولهم (3) . گفتم :

طبع تو را تا هوس نحو کرد

صورت صبر از دل ما محو کرد

ای دل عشاق به دام تو صید

ما به تو مشغول و تو با عمرو و زید

بامدادان که عزم سفر مصمم شد ، گفته بودندش که فلان سعدی است. دوان آمد و تلطف کرد و تاسف خورد که : چندین مدت چرا نگفتی که منم تا شکر قدوم بزرگان را میان به خدمت ببستمی. گفتم: با وجودت ز من آواز نیاید که منم. گفتا: چه شود گر درین خطه چندین برآسایی تا به خدمت مستفید گردیم ؟ گفتم : نتوانم به حکم این حکایت :

بزرگى دیدم اندر کوهسارى

قناعت کرده از دنیا به غارى

چرا گفتم به شهر اندر نیایی ؟

که باری ، بندی از دل برگشایی

بگفت : آنجا پری رویان نغزند

چو گل بسیار شد ، پیلان بلغزند

این بگفتم و بوسه بر سر و روی یکدیگر دادیم و وداع کردیم .

بوسه دادن به روی دوست چه سود

هم در این لحظه کردنش بدرود

سیب گویی وداع بستان کرد

روی از این نیمه سرخ و زان سو زرد

 

اِن لَم اَمُت یَومَ الوِداعِ تَاسّفاً

لاتَحسَبونی فی المَوَدَّةِ مُنصفاً (4)


واژگان دشوار : 1-ترجمه بیت : گرفتار فردی نحودان شدم که همانند حمله ی زید بر عمرو ، خروشان بر من یورش می برد .   2– ترجمه بیت : دامن کشان بود و سر را بلند نمی کرد . آیا آنکه دامن کشان می رود ، به کسی نظر می کند ؟   3– ترچمه : با مردم به اندازه ی عقلشان سخن گوی .   4-ترجمه : اگر روز جدایی از یاران ، از تاسف جان ندهم ، مرا در دوستی منصف ندانید .

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤