
سعدی-گلستان-باب پنجم در عشق و جوانی
حکایت 11
یکی را پرسیدند از مستعربان بغداد : ما تَقولُ فی المُرْدِ ؟ گفت : لا خَیرَ فیهِمْ مادامَ اَحَدُهُمْ لطیفاً یَتَخاشَنُ فاذا خَشُنَ یَتَلاطَفُ . یعنی چندان که خوب و لطیف و نازک اندام است درشتی کند و سختی . چون سخت و درشت شد چنان که به کاری نیاید تلطف کند و درشتی نماید .
امرد آنگه که خوب و شیرین است
تلخ گفتار و تندخوی بود
چون به ریش آمد و به لعنت شد
مردم آمیز و مهرجوی بود



